eindelijk antwoord op al mijn existentiele vragen...ik ben gewoon een overheersbeestje!
dinsdag 6 februari 2007
ha ha ik ben een overheersbeestje!!
eindelijk antwoord op al mijn existentiele vragen...ik ben gewoon een overheersbeestje!
trip to...
The days are getting more brighter everyday and it makes me feel much better. Actually, the days are getting longer, and i get more energy for thoughts and exploring my mind where to go..
Yesterday i went to visit Lies & Francois, who are leaving for their trip to Africa. They are going to drive their jeep from Holland to the South Africa, taking them more than 10 months. It was really good to be there with them, to be in their energy of travelling and planning. I get so frustrated from my work right now, that it takes me 1,5 hour to get rid of it after i am finished working! So being their with Lies was a good thing...talking and planning and fantasizing about the travel.
Francois told me it was not a good idea to go to Israel right now, because they are living continuous in fear, and have a survivor level of living right now. But first i will talk to Valentine about Israel, she has lived in the kibbutz for more than a year there and still have some contacts, so i am going to talk to her about it.
OK, off i go...back to work.....
zondag 4 februari 2007
pfffoeee
hee haa hoo
i have just finished translating how to manage the project in Costa Rica from Dutch into English...tsja, have just finished phase two (already 7 pages) and still 4 phases to go....
but I've did it!!!
so now i am off to make some nice stuff for myself...
chau corasons!!
i have just finished translating how to manage the project in Costa Rica from Dutch into English...tsja, have just finished phase two (already 7 pages) and still 4 phases to go....
but I've did it!!!
so now i am off to make some nice stuff for myself...
chau corasons!!
vrijdag 2 februari 2007
mooie realiteit is dit
Stoppen, rusten, helen.
Hier volgt een fragment uit een Engelstalige lezing van Thich Nhat Hanh, die hij gehouden heeft op 6 augustus 1996, tijdens de zomerretraite.
De oefening van samatha, stoppen, is de oefening van het niets doen. We proberen niets te doen, alleen ons lichaam en onze geest toe te staan te rusten. Dat is niet makkelijk, omdat rennen en werken een gewoonte is van ons lichaam en onze geest. Daarom is het erg belangrijk je aan te sluiten bij een sangha, waar mensen zijn die in staat zijn te stoppen. In een retraite, waar je mensen aantreft die hier en nu aanwezig kunnen zijn, kan je profiteren van hun energie. Zij kunnen gelukkig zijn met de blauwe lucht, een klein bloemetje in het gras, met iedere stap die ze zetten. Ieder moment maken zij een stukje geluk.
Ze rennen niet. Zij zijn in staat stil te houden en ieder moment van het dagelijks leven diepgaand te leven. Het is heel belangrijk hun gezelschap op te zoeken, want als je met hen in contact bent zal je dat ook kunnen, na verloop van tijd. Als je op je kussentje zit of loopt, oefen dan om alleen maar in en uit te ademen en alleen maar hier te zijn. Want uit je bewuste hier en nu-zijn ontstaat liefde en zorg voor het lijden in je. Je bent er niet geweest voor jezelf, je hebt jezelf verwaarloosd.
Geliefd zijn betekent omhelsd worden door de aandacht en de energie van degene van wie je houdt. We moeten er voor ons zelf zijn. We zijn gewond, misschien zelfs diep gewond, in ons lichaam en in onze ziel. Wie zal er voor ons zijn? We moeten er allereerst voor onszelf zijn. En de Boeddha zal er voor ons zijn, want de Boeddha is in ons. De oefening is hier en nu stevige grond onder de voeten te vinden, en aan te raken wat zich hier en nu afspeelt. Daar hoef je niet hard voor te vechten; daar hoef je helemaal niet voor te vechten. Sta alleen jezelf toe te zijn. We zijn geneigd te denken dat geluk, gezondheid en succes alleen binnen ons bereik komen als we erheen rennen. Daarom hebben we het hier en nu opgeofferd. We hebben het hier en nu gezien als een middel om ons in de toekomst dingen toe te eigenen. Van die neiging moeten we afstand doen.
zie ook http://eskibodhi.blogspot.com/
Hier volgt een fragment uit een Engelstalige lezing van Thich Nhat Hanh, die hij gehouden heeft op 6 augustus 1996, tijdens de zomerretraite.
De oefening van samatha, stoppen, is de oefening van het niets doen. We proberen niets te doen, alleen ons lichaam en onze geest toe te staan te rusten. Dat is niet makkelijk, omdat rennen en werken een gewoonte is van ons lichaam en onze geest. Daarom is het erg belangrijk je aan te sluiten bij een sangha, waar mensen zijn die in staat zijn te stoppen. In een retraite, waar je mensen aantreft die hier en nu aanwezig kunnen zijn, kan je profiteren van hun energie. Zij kunnen gelukkig zijn met de blauwe lucht, een klein bloemetje in het gras, met iedere stap die ze zetten. Ieder moment maken zij een stukje geluk.
Ze rennen niet. Zij zijn in staat stil te houden en ieder moment van het dagelijks leven diepgaand te leven. Het is heel belangrijk hun gezelschap op te zoeken, want als je met hen in contact bent zal je dat ook kunnen, na verloop van tijd. Als je op je kussentje zit of loopt, oefen dan om alleen maar in en uit te ademen en alleen maar hier te zijn. Want uit je bewuste hier en nu-zijn ontstaat liefde en zorg voor het lijden in je. Je bent er niet geweest voor jezelf, je hebt jezelf verwaarloosd.
Geliefd zijn betekent omhelsd worden door de aandacht en de energie van degene van wie je houdt. We moeten er voor ons zelf zijn. We zijn gewond, misschien zelfs diep gewond, in ons lichaam en in onze ziel. Wie zal er voor ons zijn? We moeten er allereerst voor onszelf zijn. En de Boeddha zal er voor ons zijn, want de Boeddha is in ons. De oefening is hier en nu stevige grond onder de voeten te vinden, en aan te raken wat zich hier en nu afspeelt. Daar hoef je niet hard voor te vechten; daar hoef je helemaal niet voor te vechten. Sta alleen jezelf toe te zijn. We zijn geneigd te denken dat geluk, gezondheid en succes alleen binnen ons bereik komen als we erheen rennen. Daarom hebben we het hier en nu opgeofferd. We hebben het hier en nu gezien als een middel om ons in de toekomst dingen toe te eigenen. Van die neiging moeten we afstand doen.
zie ook http://eskibodhi.blogspot.com/
frusty claire
Today i started to stop fixing my thoughts into the future, which is so so so far away en try to fix my ideas in the now and actually on the happy things that are happening right now.
It is costing me a lot of energy to go to my work, cause i have already said goodbye to my life there. i made it extra difficult for myself by making a decision to quit my job in October, while i still have to work for more than 9 months...
And because i am so frustrated of doing something that i still like, but not at that present of time, i come home with a body that doesn't feel like my own anymore..
It feels like i am in a body right now which is to tight to fit (like the jeans that you tumbled dry to hot.. or like the swimming suit which is two sizes too small)...
My head, spirit and energy doesn't fit the place that i am in right now, and i feel very frustrated about it.
And i am not able to go to the swimming pool to swim this out of my body (because of the tattoo..) and keep my head from thinking.
On Friday the 16th my tattoo is going to be finished, 3 hours of suffering some more...but then it is totally completed. Last week i had one part filled, but the wounds were still to fresh of the last time, so we had to quit after one hour because it hurt to much..
Then 2 weeks of healing and i can go the swimming pool again! jahoooooo
I talked to some friends about this feeling and i came to the conclusion that i should try to (instead of looking at the whole period i still have to work there- which is 5 more months) to look at the small steps, for example: it is still 8 days of working and then i can go to Madrid!
Or right now i have 3 days off, and i can do everything i like to do!
Silly me...and i don't even know where to go to yet! Ha ha, i can better start laughing about myself and my silly thoughts..it just my head spinning....
Abonneren op:
Posts (Atom)
