Laatste avond in San José

zonsondergang TRES RIOS (vanuit flat)

En dan plots vliegt de tijd.
Van kerst (wat trouwens alleen gevierd word op 24 en 25 dec & 26 december is een gewone werkdag) naar inpakken van je tas en weer eens afscheid nemen.

Ik begin afscheid nemen te zien als een situatie van ik zie je gauw weer, heb gemerkt dat ook al heb je goede vrienden al een poos niet gezien, je na een uur bij elkaar zijn het idee hebt dat je elkaar gisteren nog zag. Dus afscheid nemen is een meer een toestand geworden van accepteren en vooruitzichten, tot normaliteit.

Vooral de 26e geprobeerd spullen weg te doen, wat ik niet kan, en mijn tassen economisch inpakken. Van Janneke had ik al de 25e afscheid genomen omdat zij op de 26e stage ging lopen bij een campeergids bedrijfje.

De avond was vooral gezellig, Maaike en Douwe waren vooral een beetje dronken van de wijn, bier en rumcola´s die zo lekker weg drinken zoals limo, en nogal last van jongenhondengedrag (zie foto´s Maaike en Douw in gevecht en Maaik = STERK!!)

Was helemaal HOOPJES vergeten (het plotseling van iemand bespringen van een persoon, en dan de volgende erbovenop, onderste is dan plat...haha vooral lol gehad)

Daarna nog in donker liggen kletsen met Maaik...denk weer voorlopig laatste keer dat ik zo gezellig een kamer deel met een vriendin, bijna als vroeger, dat je bij een vriendinnetje gaat logeren en diep in de nacht ligt te kletsen....

op de slaapkamer van Maaike en mij vóórdat mijn tas is ingepakt

kerst in san josé

Kerst gevierd in San José bij de ouders van Janneke en Douwe, eigenlijk was het net zoals kerst zoals wij het thuis vieren, relaxte sfeertje, ieder kan een beetje doen wat ie wil, beetje lezen spellentjes wat kletsen etc.

Het enige wat je miste was een kerstgevoel, niet dat het aan de inrichting lag (Pilar had zowat het hele huis in kerstsfeer omgebouwd) maar je mist gewoon de kou, de donkere dagen en dat als je buiten loopt je adem uit wolkjes naar buiten drijft. De donkere sfeer van kerst met de lichtjes in het huis en in de harten door bij je familie en vrienden te zijn.

Niet dat ik het nu niet koud heb hoor..... ben van Punta Banco, gemiddeld 38 graden naar San José gemiddeld 20 graden gegaan. En dat is KOUD!!!!!!!!!

Ik weet dat ik niet moet zeuren, moet wennen aan kouder weer vanwege terugkeer naar NL, maar mijn hele lichaam slaat op tilt bij dit weer, brrrr 20 graden.....

Pilar had een kast vol met alleen maar verschillende kerststalletjes

Janneke en Maaike

lezen op de bank, na allerlei liflafjes even uitbuiken en dutjes doen, eigenlijk gewoon net als thuis(gave gehaakte sprei over de bank!)

zelfs de wc van de ouders van janneke is versierd, geweldig gewoon! Pilar heeft alles gehaakt in rood met groen, knalt je ogen uit...

s avonds met zijn allen eten, links janneke, dan Marinus (papa Jan) en Pilar

update foto´s

jan en ikrolschaatsen op mijn verjaardag, super lol! douwe, maaike, ik en jan

douwe rijdt een vrouw omver op de rolschaatsbaan

birgit, jurgen, nicole en chris

zonsondergang

heremietenkreeftjes allemaal op een palmboom

op het strand in Punta Banco

mijn gezaaide zaadjes voor de yogafarm komen uit!

slapen in de hangmat

yoga!

San Jose

Oooh wat is het lekker om weer een eigen plek te hebben.

Mijn eigen kamertje, die ik nu deel met Maaike, maar we gaan binnenkort toch richting de finca (ik en Janneke gaan vrijdag met de chickenbus, Maaike en Douwe gaan vandaag met Cornolio, de 4 wheel drive Ford Explorer) dus veranderd alles weer.

Nog steeds geen clue wat ik nu wil gaan doen in de toekomst, maar ik merk dat ik nu een stuk beter kan genieten van hier zijn dan de afgelopen paar weken.
Had natuurlijk ook te maken met mama's ziek zijn, maar ook met verlangen om bij Sep te zijn en Inge. Ik voel me soms alsof ik in twee werelden zit.
Maar ik merk ook dat verlangen heel frustrerend kan werken, omdat het je focus van het nu weg haalt en je vergeet te waarderen wat je wel hebt.

Nu Maaike er is, wilde Douwe zijn dreads eraf.
Want Jan en Maaik hadden ook 3 jaar geleden die dreads erin gedraaid.





Dus hops, schaar erin en nieuw kapsel. Douw ziet er nu uit als een of ander vreemd Nazi wezen, maar is een liefe jongen hoor....GRIJNS

Het leuke aan weer met zijn 4-en zijn, zoals een paar jaar geleden met kraken, zijn de geweldige gesprekken. De idealen, de geschiedenissen.

Knock out op mijn pasgekochte matrasje, en tekening van Arwen boven mijn bed.

San José

bij de moeder van Janneke, Pilar in haar huis

Op het balkon van Janneke huisje, vanochtend. Huisje van Janneke en Douwe heeft uitzicht op de bergen de de stad.

Ben nu In San José, in Costa Rica bij Janneke.

Gisteren na een lange lange lange lange (heb ik al lange gezegd?) busreis vanaf Nicaragua vertrektijd 6 uur aankomsttijd 17uur, bij Janneke aangekomen.

Lekker in haar huisje gezeten en ´s avonds bij haar in bed gekropen omdat mijn kamer zo stoffig was dat ik maar bleef niezen en omdat we alle2 zooo koud waren dat het niet echt hielp om alleen te slapen. Dus elkaar lekker warm gehouden.

Daarna voorbereiden op de reis, kleren wassen, moeder van Janneke bezoeken en onze benen laten waxen en voetjes laten masseren en nagels laten lakken want we moeten er beschaafd uitzien voor de touristen.
Heb heel veel zin in de reis, al was het maar om een poos bij een vriendin te zijn. Maar ook om te kijken of ik gidsen leuk vind en het als een mogelijkheid kan zien om hier te komen werken voor een paar maanden per jaar.

Morgen tassen inpakken en laatste dingen regelen in de stad, Daarna in luxe hotel inchecken en touristen ophalen. Haha, vind het zelfs leuk om weer even te gaan werken!

Dit is in San Juan, samen met John een hike gemaakt om de baai heen. De baai werd onderbroken door een riviertje waar je met dit gammele bootje moest oversteken en het touw te gebruiken als leidraad.



In San Juan del Sur, hangmatje lekker lezen