Motortrip naar Monterrico

het internet is vandaag veels te traag dus ik ga morgen een poging wagen om alles te beschrijven en foto´s en filmpjes op mijn blog te krijgen...
maar ik heb een mooie crash gemaakt (mijn eerste! angst om te vallen is geheel verdwenen en als ik geen beenkappen had gedragen, tsja de Bionic Woman dan had ik nu serius damage ze de dok...maar niks aan de hand dus...alleen een dik ei zo groot als een mooie jonagold op mijn scheenbeen en flink wat blauwe plekken) en ook een vette jump van een meter met mijn motor...

Kamer 6, nacht 35

Tijdsverschil

hallo lieve mensen, ik vind het erg fijn om smsjes te krijgen, maar willen jullie ajb rekening houden met het 8uur tijdsverschil? Een smsje voor mij om 4uur sochtends...mmmm...niet zo fijn......En ja ik kan best mijn foon uitzetten, maar gebruik die als wekker en als nood...is fijn om hem aan te hebben..
Dus om het makkelijker te maken voor jullie een schema

Europa.......Guatemala
24.00........16.00
01.00........17.00
02.00........18.00
03.00........19.00
04.00........20.00
05.00........21.00
06.00........22.00
07.00........23.00
08.00........24.00
09.00........01.00
10.00........02.00
11.00........03.00
12.00........04.00
13.00........05.00
14.00........06.00
15.00........07.00
16.00........08.00
17.00........09.00
18.00........10.00
19.00........11.00
20.00........12.00
21.00........13.00
22.00........14.00
23.00........15.00
24.00........16.00

Gek idee he zo'n 8uur tijdsverschil, vooral dat ik ga slapen als jullie opstaan.
En dat als ik opsta jullie je werkdag erop hebben zitten.

Raaaaaarrrr

ps. morgen vertrek ik rond uurtje of 13 op mijn rooie motortje richting Montorico aan de pacifische kust!

Antigua

Heb mijn baas, Chad, verteld dat ik weg ga.
Hij wil erg graag dat ik weer terug kom en me een poosje vestig in Antigua
en zondag gaan we om de tafel zitten om te kijken wat de mogelijkheden zijn.
Voor mij om een departement binnen de school op te bouwen voor speciaal onderwijs, en andere projecten met kinderen voor kinderen op te starten. En ook qua geld,wat hij mij kan bieden. Chad is ook helemaal idolaat van motor rijden, dus we hadden al bedacht dat we voor de school (voor ons dus) een aantal motoren moeten aanschaffen om overal te komen.
Lijkt me super om een poosje in het buitenland te wonen!
Maar dit ligt aan veel andere dingen, nu wil ik graag nog door gaan en reizen, niet mijn personal journey money spenderen aan het opstarten van een goede school hier,
en hier nog langer blijven hangen betekend mezelf vestigen.
En ik kan dat nog niet, ik merk dat hier vestigen aan zo veel verschillende dingen afhangt.
Ik weet niet hoe mijn relatie met Sep verder zal verlopen, in hoeverre ik het belangrijk vind om dicht bij Inge en Tom te zijn (maar als zij een poosje in Costa Rica gaan wonen is het veel minder erg om gescheiden te zijn)en in hoeverre je een bestaan kan opbouwen in Guatemala.
Maar naarmate ik langer hier ben, ontmoet ik ook steeds meer mensen die zich hier hebben gevestigd, en bouw je ook steeds meer een band op.
Veel voors en tegens om af te wegen, wat ik vooral helemaal super vind is dat alles zo heerlijk imperfect is. Niks is netjes, schoon, of westers opgedirkt. Haha, als ik al denk aan al die belachelijke interieur programma's op tv *bijna alle stoelen zijn hier van plactic*, of al die reclames hoe je eruit behoord te zien volgens de mode, heerlijk die vrijheid hier.
Een grote tegen is de criminaliteit, of soms de basisvoorzieningen die hier wegvallen (soms uren zonder stroom, water kan savonds na 22u in hele delen van de stad zijn afgeblokt). Als ik persee savonds weg wil, maar geen chaperon heb, dan zorg ik ervoor dat mijn blonde haar onder een sjaal verstopt zit, een hoodie aan met capuchon over hoofd en handen in zakken, geen tas mee, en vooral alles en iedereen aan kijken. Maar ja, je voelt tuurlijk niet zo relaxt als in nederland, met om de 3 meter een lantaarnpaal.

Ok dit houdt me zo een beetje bezig.....

mijn leven hier

Hierboven een foto van Granma met de twee hondjes, dat kleine witte pluizende krullende beestje is Nola, een snoepje van een hondje van 3 maanden oud, en die andere goudgele Chiwawa is Blondie, 3 jaar oud. Die 2 zijn als water en vuur, beide erg grappig om je heen te hebben (vooral voorzichtig zijn dat je er niet op gaat staan...ze hebben nogal de neiging om vlak achter je willen lopen).
Achter Granma zit Christiana, the maid. Naarmate mijn spaans beter gaat komen onze gesprekken ook steeds verder, schat van een vrouw. Heb er nog steeds veel moeite mee dat er iemand is die mijn afwas en was wilt doen (sta ik niet toe, zorg ervoor dat ik het zelf doe) en mijn huisje gaat poetsen 2 maal per week. Dat sta ik dan wel weer toe, luie meisje ben ik ook.... Ergens een balans proberen te vinden tussen de mensen niet willen beledigen en mijn autonimiteit behouden.

De onderste foto is op mijn werk, rechts zit Nancy, een Engels juf en tegenwoordig ook de secretaresse omdat de andere secretaresse ontslag heeft genomen (heel lang verhaal kort: de vorige eigenaar is hem gesmeerd met onwijs veel geld, er zijn schuldeisers, en toen werd the maid ontslagen omdat ze geld had gestolen, en toen dreigde ze dat haar man met een pistool nog wat benefits zou komen ophalen...school werd een dag gesloten...maar hier zijn bedreigingen echt bedreigingen, en een pistool is er om mee te schieten en niet mee rond te zwaaien...en dat in combinatie met de schuldeisers en de kans dat de ex eigenaar terug zou komen maakte dat zij is gevlucht naar Costa Rica).

Links zit Chad, de man die nu de school runt. Hij ziet er nu ongelofelijk zedelijk uit, maar hij is een van de feestmannen van afgelopen weekend...grappig die dubbele kant van hem.
Hij is zo´n typische regelneef, continue druk (tevens ook de toeristendokter) en een aardige Amerikaan (jee die bestaan!).